Latest Updates

เมื่อก่อนผมเคยเป็นโรคใจอย่างหนึ่ง คือไม่รู้เป็นอะไร พออยุ่ท่ามกลางคนหมู่มากแล้วรู้สึกวังเวง เงียบเหงา เหมือนไม่มีใครสักคนอยู่ตรงนั้นกับเรา

 

ผมเองจึงชอบความสันโดษมากกว่าการสังสรร เรียกว่าเป็นคนเหงาในเมืองใหญ่ก็เห็นจะได้

 

เคยมีใครที่รู้สึกว้าเหว่วังเวงแม้จะถูกห้อมล้อมไปด้วยผู้คนจำนวนมากเหมือนผมบ้าง?

เคยมีใครที่รู้สึกว่าไม่มีใครเข้าใจเราบ้าง?

 

หลายคนคงยังงงอยู่เวลาถามหลวงพ่อโพธิ์ศรีสุริยะ เขมรโตว่า จะเลือกหรือไม่เลือก(อะไรสักอย่าง)ดี

 

เสร็จแล้วหลวงพ่อท่านก็มักจะตอบว่า ไม่ใช่ที่เลือกหรือไม่เลือก

 

ซึ่งบางคนก็เอาไปตีความเข้าข้างตัวเองแบบผิดๆ บทความนี้จะแจงให้เข้าใจคำว่านอกเหนือการเลือกก็แล้วกันนะครับจะได้ไม่เนิ่นช้าหลงเข้าไปทำอะไรอีก

 

ทุกวันนี้เรารณรงค์กันให้ทำดี เป็นคนดีกันทั่วบ้านทั่วเมือง

 

ถามว่าจะดีกันไปไหน? มันจะทำให้โลกสงบสุขจริงหรือ?

 

ที่ถามแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะให้ใครเป็นคนเลวนะครับ

 

แต่ความดีมันก็มีต้นทุนของมันเอง...จริงๆไม่ใช่แค่ความดีหรอกครับที่มีต้นทุนของมันเอง แม้แต่ความสุขก็มีต้นทุนของมันด้วยเช่นกัน

 

 

สักกายทิฏฐินี่เป็นด่านแรกของอริยมรรคเลย ถ้าใครไม่ผ่านด่านนี้ก่อน คือไม่ปลงรู้(ตัวตนในรู้) คลายออกจากการติดรู้ อริยมรรคก็จะไม่เดินครับ อริยมรรคนั้นอาศัยจากการฟังสัจธรรมตรงๆนี่แหละ เพราะเนื้อหาสัจธรรมนั้นคือความว่างที่ส่งจากจิตสู่จิต ซึ่งอานุภาพของสัจธรรมตรงนี้จะไปช่วยคลายอุปาทานความยึดติดในใจ อริยมรรคก็เริ่มเดิน คลายตัวมันเองออกมา ผู้ที่ได้ฟังสัจธรรมตรงๆจึงคลี่คลาย เกิดความโปร่งโล่งเบาจากการคลี่คลายของกรรมที่กดทับธาตุขันธ์(ถ้าจะให้เทียบก็ประมาณโสดาปัตติมรรค แต่ก็ไม่ต้องการให้ยึดติดกับขั้นตอนจนเกินไป เพราะบางท่านก็ฉับพลันทะลวงหมดทุกขั้นเลยก็มี)