เราวางสรรพสิ่ง ให้ว่าง โดยไม่ต้องคำนึงถึงสัจธรรม ได้หรือไม่

พระมหาโพธิสัตว์ที่มีส่วนในการเกื้อหนุนยุคพุทธกาลของพระพุทธเจ้าโคดมที่เห็นชัดๆ คือ พระอชิตะเถระ ซึ่งท่านก็บรรลุเป็นพระอรหันต์ในครั้งพุทธกาลด้วยครับ ซึ่งท่านก็จะมาจุติเป็นพระศรีอารยเมตไตรพระพุทธเจ้าในกัปป์ถัดไปนี่แหละ

พระมหาโพธิสัตว์และองค์พุทธะนั้นไม่ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์หนเดียวตอนจุติเป็นพุทธะแบบที่เข้าใจกันนะครับ แต่สามารถบรรลุแล้วบรรลุอีกนับครั้งไม่ถ้วน เพื่อกลั่นกรองอนุสัยทั้งหลายจนหมด จนเข้าใจเนื้อหาสัจธรรมอย่างพิสดาร ทะลุทะลวง ญาณ บารมีทุกอย่างพร้อมสรรพในการที่จะนำพาหมู่สรรพสัตว์จำนวนมากออกจากสังสารวัฏ

ส่วนพระอรหันต์นั้นก็ยังไม่สามารถละอนุสัยกิเลสได้หมด จึงสอนธรรมตามอนุสัยตนที่เคยปฏิบัติมาแม้ว่าจะสามารถจบให้ตนเองเป็น แต่การที่จะพาคนอื่นจบได้นั้น ก็ต้องเป็นผู้ที่มีบารมีสัมพันธ์ใกล้ชิดกันจริงๆแค่ไม่กี่คนเท่านั้น และยังไม่สามารถเข้าใจและถ่ายทอดเนื้อหาสัจธรรมแท้ได้อย่างมีอานุภาพเท่าพระมหาโพธิสัตว์และองค์พุทธะครับ

หากชาวพุทธนิกายเถรวาทเปิดใจรับความจริงที่ว่าพระโพธิสัตว์และพระมหาโพธิสัตว์จำนวนมากได้ลงมาจุติเพื่อเกื้อกูลโลกและสังสารวัฏตามวาระต่างๆในประวัติศาสตร์ของมนุษย์ชาติจำนวนมาก พระพุทธศาสนาก็คงจะเป็นสากลมากกว่าที่จะเป็นศาสนาซึ่งมีการเข้ารีดด้วยการปฏิบัติ ถือศีล และสวดมนต์อย่างคับแคบแบบทุกวันนี้ เพราะเนื้อหาของพระพุทธศาสนาก็คือการเอาความจริงแท้แห่งโลกธาตุมาบอกให้เลิกหลงเท่านั้น ไม่มีใครต้องไปปฏิบัติอะไรเพื่อเข้าถึงความจริงแท้นี่ครับ

ผมถามกลับครับว่าในวันที่องคุลีมาลได้ฟังคำสอนของพระพุทธเจ้าแล้วบรรลุเป็นพระอรหันต์นั้น ท่านศีลครบไหมครับ?

จริงๆแล้วเนื้อหาของพุทธะนั้น เรื่องดีเลวนี่แทบจะไม่เกี่ยวเลยครับ เพราะไม่ว่าดีหรือเลวนั้น สรรพสัตว์ทั้งหลายให้ค่าให้ความหมายกันไปเอง ไปยึดติดเองทั้งนั้น เนื้อหาของสังสารวัฏนี้มีแค่การทำกรรมกับใช้กรรมเท่านั้นครับ ดีเลวอะไรนั้น ยึดกันไปเอง

ศีลนั้นคืองดเว้นการเบียดเบียนตนเองและผู้อื่นเท่านั้น นี่แสดงว่าคุณฟังหลวงพ่อไม่หมดนะครับ หลวงพ่อท่านสอนอธิศีลครับ คือยิ่งกว่าศีล ก็แค่ไม่ต้องไม่ตั้งนั่นแหละ มันก็ไม่เบียดเบียนทั้งตนเองและผู้อื่นแล้ว ส่วนผู้ที่ยังเอาอัตตาไปปฏิบัตินั้นก็ยังถือว่าเบียดเบียนตนเองอยู่ ก็การยึดถือตัวตนเป็นทุกข์ไม่ใช่เหรอครับ นั่นแหละเบียดเบียนตนเองล้วนๆเลย เอาอัตตาไปปฏิบัตินั้นพระพุทธเจ้าไม่ได้สอนครับ

ไม่เชื่อไปดูพุทธกิจในสมัยพุทธกาลเลยครับ ไม่มีสอนเดินจงกรมกับนั่งสมาธิ มีแต่ฟังสัจธรรมแล้วก็คลายออก บรรลุกันฉับพลันมากมาย มีแต่ยุคหลังๆที่เขียนเพิ่มการปฏิบัติเข้าไปเองทั้งนั้น พระอานนต์บรรลุธรรมก็ตอนที่คลายจากการตั้งหน้าตั้งตาเดินแล้วล้มตัวลงนอนนะครับ ไม่มีบันทึกว่าใครบรรลุตอนนั่งสมาธิเลยครับ

กุศลหรืออกุศลไม่เกี่ยวครับ อย่างพระพาหิยะท่านก็บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ต่อหน้าพระพุทธเจ้าได้ แม้ว่าก่อนหน้านี้มีคนกราบไหว้ท่านเป็นพระอรหัันต์ไปก่อนแล้ว ซึ่งก็เหมือนท่านไปหลอกชาวบ้านมาน่ะครับ ถามว่าศีลครบไหม ก็ไม่ครบหรอกครับ

ศีลนั้นยังให้สังสารวัฏสมดุล และไม่ใช่ผู้ละเว้นการเบียดเบียนต้องลำบากมากเกินไปเท่านั้น ไม่ใช่ขั้นของการบรรลุธรรมนะครับ ไม่เกี่ยวกันเลย มียุคหลังๆนี่แหละที่สอนให้ไปติดดีกันหมด คนดีแต่ติดดียึดดีก็ผิดธรรมนะครับ

ส่วนเหล่าชนที่ติดอบายหลงอกุศลนั้นมันก็เป็นรอบของเขาที่ต้องเรียนรู้ด้วยตัวเอง จะไปปรารถนาให้ทุกคนเป็นสุขมันก็ไม่ได้ครับ พระพุทธเจ้ายังเคยตามไปโปรดจิตญาณในนรกเลย เพราะกายเนื้อนั้นบดบังความจริงหลายๆอย่างไม่ให้เข้าถึงสัจธรรม พอตายไปเหลือขันธ์น้อยกว่า 5 ขันธ์แล้ว อยู่ในสภาพที่ทนได้ยากและทุกข์ทรมานมากกว่าตอนมีกายเนื้อ และสามารถเห็นแสงสว่างแห่งนิพพานจากภาคทิพย์ขององค์พุทธะได้ นั่นแหละครับ โปรดกันตอนนั้น ไม่มีใครไปโปรดพวกมัวเมาตอนยังเป็นคนหรอกครับ พระพุทธเจ้าท่านก็ยังถือว่าเป็นโมฆะบุรษเลย แบบนั้นก็ไม่ไหวครับ ปล่อยไปก่อน ตายลงเดี๋ยวรู้เอง

การนำ 84000 พระธรรมขันธ์ไปโปรดหมู่สัตว์นั้น ผู้ที่มีบารมีในการโปรดก็จะสามารถดัดแปลงเนื้อหาให้ง่ายต่อการเข้าใจได้เองครับ เป็นปฏิสัมภิทาญาณ หรือญาณในการสื่อสารสัจธรรม ไม่ใช่พูดสัจธรรมรูปแบบเดียวกับทุกหมู่สัตว์ แต่จะพูดเทคนิคซับซ้อนให้พวกติดอภิธรรมฟังก็ได้ จะเทศน์ให้คนที่ไม่รู้จักพระพุทธศาสนาฟังแล้วจบตามก็ได้ครับ ทำได้หมด แต่เนื้อหาทั้งหมดก็สรุปลงตรงความไม่ยึดติด ดังนั้น ไม่ต้องกังวลกับความสามารถในการสื่อสารของผู้มีบารมีเหล่านี้เลย ไม่ใช่หน้าที่เราแม้แต่นิดเดียว

แล้วคุณรู้ได้อย่างไรว่าพระมหาโพธิสัตว์ยังมีกิเลสอยู่ล่ะครับ คุณเชื่อจริงๆหรือว่าผู้ที่มาจุติเป็นพุทธะนั้น จบภพจบชาติแค่ครั้งเดียว คิดหรือว่านิพพานแล้วกลับมาจุติไม่ได้ ผิดแล้วครับ สังสารวัฏก็เหมือน The Matrix นั่นแหละ ออกไปได้ก็กลับเข้าไปจุติใหม่เพื่อโปรดสัตว์ได้ กายธาตุจิตธาตุนั้นก็เหมือนแค่เปลือกเท่านั้น ใช้แล้วก็ทิ้งไป หากยังมีปณิธานในการโปรดอยู่ก็กลับมาได้เรื่อยๆครับ แม้จะจบเป็นพระอรหันต์แล้วก็ยังกลับมาจุดิ อุปโลกน์ขันธ์ลงมาโปรดสัตว์ในสังสารวัฏได้เรื่อยๆไม่รู้จบครับ ปัญหาคือชาวเถรวาทนั้นปิดตาข้างเดียวแล้วเขี่ยเรื่องราวของพระโพธิสัตว์ที่มาช่วยเกื้อกูลศาสนาทิ้งไปจนหมด เลยไม่สนใจไม่เข้าใจ ไม่รู้ว่าเนื้อหาของพระโพธิสัตว์ พระมหาโพธิสัตว์นั้นเป็นอย่างไร ถ้ารู้ไม่จริงอย่ากล่าวไปเองตามที่เข้าใจแบบของตนเลยครับ เพราะเมื่อใดที่คุณว่างจากตัวตนเมื่อไหร่ ก็เป็นเนื้อหาเดียวกับพุทธะแล้วครับ ไม่ต่างกัน เพียงแต่พระอรหันต์จะไม่เข้าใจสัจธรรมทะลุปรุโปร่งเท่ากับพระมหาโพธิสัตว์หรือองค์พุทธะครับ

ส่วนการโปรดแต่ละคนที่มีภูมิธรรมต่างๆกันนั้น ไม่ใช่ว่าเราจะมาสัมภาษณ์หรืออ่านชาร์ตคนไข้แบบหมอรักษาโรคนะครับ เมื่่อตรงต่อว่าง ตรงต่อนิพพานเมื่อไหร่ ญาณวิถีเหล่านี้จะมาเอง จะรู้เอง และจะตอบปัญหาธรรมไปแบบอัตโนมัติและแทงทะลุได้เองโดยไม่ต้องวิเคราะห์โรคครับ เพราะการเอาตัวเข้าไปดูไปรู้นั้นมันก็ทิฏฐิชนทิฏฐิเท่านั้นเอง การถ่ายทอดสัจธรรมจริงๆนั้นต้องส่งผ่านจากว่างสะท้อนดับสังสารวัฏครับ จะเอาความเป็นปุถุชนไปโปรดปุถุชนไม่ได้ เพราะมันคือเนืื้อหาอัตตาชนอัตตา มันเลยไม่มีใครจบให้ใครได้

คุณจะเชื่อว่าทุกสายสอนถูกหมดก็ไม่ว่าอะไรครับ เอาไว้วันหนึ่งเดี๋ยวก็รู้เอง เลิกยึดติดตำราเมื่อไหร่ก็จะเข้าใจเนื้อหาเองครับ

ส่วนใครจะคิดว่าตัวเองเป็นพระโพธิสัตว์ เป็นนั่นเป็นนี่ก็เป็นไปเถอะครับ เพราะโดยความเป็นจริงแล้วนิพพานไม่ใช่อะไร ไม่ได้เป็นอะไร แล้วจะอุปาทานว่าเป็นอะไรอีกเล่า ว่างเมื่อไหร่จะรู้เองว่าไม่มีอะไรสูงส่งกว่าอะไร ไม่มีอะไรเป็นอะไร ไม่มีอะไรทกข์กับอะไร ไม่มีอะไรสุขกับอะไร ไม่มีอะไรต้องเคารพอะไร ทั้งนั้นแหละครับ ถ้ายังทุกข์อยู่ก็ยังหลงอยู่ ถ้ายังกราบไหว้กันอย่างงมงาย เคารพกันอย่างงมงายก็ยังหลงอยู่ ฉะนั้นการโปรดสัตว์ของพระโพธิสัตว์นั้น ก็ไม่ได้ยากเย็นแสนสาหัสอย่างยาวนานไปจนกว่าจะเป็นพระพุทธเจ้าแบบที่เข้าใจหรอกครับ เพราะถึงจุดหนึ่งเมื่อจบให้ตัวเองเป็น มันก็ไม่อะไรกับอะไรแล้ว ระยะเวลาอันยาวนานในสังสารวัฏก็ไม่มีความหมาย ทุกข์ก็ไม่มีความหมายอะไร

อีกอย่างคือการเคารพสูงสุดก็คือ ว่างจากตัวตนนั่นแหละครับ ศักดิ์สิทธิ์เองเลย ถ้าไปถามหลวงพ่อจริงๆท่านก็จะบอกครับว่า ท่านไม่ได้เป็นอะไร ธาตุสากล ทั้งนั้น

ส่วนผู้ที่ทึกทักเอาว่าตนเป็นนั่นเป็นนี่ ส่วนใหญ่จะเป็นอุปาทานเอาครับ ไม่มีใครเป็นอะไรจริงหรอก เรื่องชั่วคราวทั้งนั้น เอาไว้รออ่านบทความตอน "เป็นตุเป็นตะ" ได้ครับ เร็วๆนี้ เพราะมีคนมากมายเหลือเกิน ที่พอมาเจอสัจธรรมแล้วอุปาทานว่าตัวเองเป็นนั่นเป็นนี่ เป็นพระโพธิสัตว์บ้าง เป็นอะไรบ้าง อย่างนี้มันต้องแก้ครับ ก็มันไม่ใช่อะไรแล้วจะอยากเป็นอะไรกันอีกเล่า 555

สวัสดีอีกครั้งครับ ผมลืมบอกไปนิดนึง ว่าที่หลวงพ่อสอนคุณในหลายๆ เรื่อง หลายๆ ธรรม คุณลองมองดูว่า เหมาะสมกับคุณคนเดียวหรือไม่ ผมพอทราบได้ว่า เหตุใดคุณต้องรับธรรมจากหลวงพ่อฯ โดยตรง อย่าลืมนะครับ ธรรมมะ พระสมณโคดม มีถึง ๘๔๐๐๐ พระธรรมขันธ์ ที่ท่านต้องสร้างถึง ๘๔๐๐๐ ขันธ์นี้ เพราะจริตที่พบ ในพุทธสมัยแห่งท่าน ต้องใช้ถึง ๘๔๐๐๐ รูปธรรม แต่ในพุทธสมัยของ พุทธเจ้า องค์อื่นๆ อาจจะใช้หลักร้อย หลักพัน ธรรมขันธ์ ก็เป็นได้ เนื่องด้วย จริต และกิเลศของหมู่ชน ในพุทธสมัยนั้นๆ ด้วย ทำไม่ พระสมณโคดม ที่บรรลุแล้วซึ่งภูมิธรรมสูงสุด จึงไม่ใช้เพียงแนวทางที่หลวงพ่อฯสอน เพื่อให้ทุกอริยะที่พระสมณโคดมสอน ใช้เพียงแนวทางเดียวในการเข้าถึงนิพพาน
ปล.๑. ท่านสอนธรรมให้เป็นพระอรหันต์ เมื่อเป็นอรหันต์ จักเป็นหมู่ชนที่เข้าถึงมรรค ผล นิพพาน
๒. พระอรหันต์ ไม่ใช่กลายไปเป็นก้อนหิน ต้นไม้นะครับ ยังมีการรับรู้ความเจ็บ ความปวด ความอร่อย เวทนาแห่งร่างกายอยู่ แต่ท่านไม่มีการยึดติดครับ เมื่อไม่มีใจ อันเป็นประธาน (กิเลศ) แม้จะมีกริยา จะไม่มีกรรม ครับ อ้อ แล้วก็ก๊วยเตี๋ยวเนี่ย ปรุงให้อร่อยก็ได้นะครับ แต่หากว่า ปรุงก็ได้ ไม่ปรุงก็ได้ นั่นแหล่ะ